Part3:
Hindi na ako umiyak para sa’yo. Ang mga luha ko ay naubos na para kay Mama. Umalis na ako sa bahay na iyan dahil wala na ang kaisa-isang taong dahilan kung bakit ako nagtitiis—ang biyenan kong tinuring akong tunay na anak.
At bago ko makalimutan, tinanggal ko na rin ang lahat ng karapatan mo. Bilang majority shareholder ng kumpanya na ipinamana sa akin ng pamilya ko (na ginamit mo lang para yumaman ka), ipina-freeze ko na ang lahat ng assets mo. Ipinadala ko na sa Board of Directors ang mga ebidensya ng pangungulimbat mo sa pondo ng kumpanya para sa mga biyahe ninyo ni Chloe. Bukas ng umaga, wala ka nang kumpanya. Wala ka nang asawa. Wala ka nang ina.
I-enjoy mo ang mga abo ni Mama. Iyan na lang ang natitirang yaman mo ngayon.
Paalam, Clara
Nalaglag ang liham mula sa mga kamay ni Leandro.
Tila gumuho ang semento na kinatatayuan niya. Napaluhod siya sa harap ng altar ng kanyang ina. Nagsimula siyang humagulgol, isang iyak na nanggagaling sa pinakamalalim na parte ng kanyang kaluluwa—puno ng pagsisisi, pighati, at matinding poot sa sarili.
“Ma… Ma, patawarin mo ako! Ma!” sigaw niya, pilit na niyayakap ang malamig na urn na naglalaman ng abo ng kanyang ina. “Clara! Clara, nasaan ka?! Patawarin mo ako!”
Kinuha niya ang kanyang cellphone at pilit na tinawagan si Clara, ngunit ‘out of reach’ na ito. Tinawagan niya si Chloe upang humingi ng karamay, ngunit nang malaman nitong na-freeze ang kanyang mga accounts at bank cards, agad siyang pinatayan nito ng telepono at tuluyan siyang binlock.
Naiwan si Leandro sa gitna ng madilim at malaking mansyon. Ang kanyang kayabangan, ang kanyang yaman, at ang kanyang makasariling pagnanasa ay nag-iwan sa kanya nang walang-wala.
Inakala niya na sa kanyang pagbabalik, madali niyang mabibilog ang ulo ng kanyang asawa. Ngunit hindi niya alam, ang tatlong araw ng kanyang panandaliang aliw ay naging kapalit ng isang buong habambuhay na paghihirap, kunsensya, at pagkawasak. Ang reynang minaliit niya ay lumisan na, at ang tanging naiwan sa kanya ay ang abo ng kanyang mga pagkakamali na kailanman ay hindi na mabubura.
