Part3:
Kinuha ko ang aking telepono, pinatay ang recording, at hinarap siya ng may ngiti ng tagumpay.
“Bumalik ka na sa upuan mo, Mr. Ventura. Maghanda na kayo dahil malapit na tayong lumapag sa London Terminal 4,” sabi ko nang walang pag-aalinlangan.
Nakahinga nang maluwag si David, sa pag-aakalang nakuha niya ang aking awa at mananatili akong tahimik.
Hindi niya alam na habang natutulog sila, ang aking abogado at ang legal team ng bangko ay nakipag-ugnayan na sa United Kingdom authorities at Airport Police sa London.
Nang tuluyang lumapag ang eroplano at huminto sa gate, pinaalalahanan ko ang mga pasahero para sa pagdisembark.
Pinauna kong palabasin ang mga nasa First Class, ngunit bago makahakbang si David at Bianca palabas ng pinto ng eroplano, hinarang sila ng 3 armadong opisyal ng Airport Police at 2 kinatawan ng immigration.
“Mr. David Ventura?” tanong ng pinunong opisyal.
“Yes, why?” sagot ni David, biglang binalot ng kaba.
“You are being detained under an international warrant for Financial Fraud, Estafa, and Misappropriation of Funds following a formal complaint from your bank and legal counsel in the Philippines. Your accounts have been frozen,” deklara ng opisyal.
Napasigaw si Bianca sa gulat. “Ano ba ito?! Anong fraud?! David, anong ibig sabihin nito?! Bakit ka aarestuhin ng mga pulis?!”
Lumapit ako sa kanila, dala ang aking cabin bag, maayos ang uniporme, at may mataas na kumpiyansa sa sarili.
“Hayaan mong ako ang magpaliwanag sa iyo, Miss Bianca,” seryoso kong sinabi habang nakatingin nang diretso sa kanyang mga mata.
“Ang lalaking kasama mo ay walang malaking kumpanya. Ang perang ginamit niya para sa First Class ticket mo, sa alahas mo, at sa inaakala mong bagong ari-arian ay perang inutang ko para sa kanya. Dahil ako ang tunay at legal na asawa niya.”
Nanlaki ang mga mata ni Bianca, tumingin kay David na ngayon ay nakaposas na at nakayuko sa hiya.
“Manloloko ka! Sinabi mo sa akin single ka at mayaman!” sigaw ni Bianca, sabay sampal nang malakas sa mukha ni David bago ito kinuha ng mga pulis.
Umiiyak na kinuha ni Bianca ang kanyang mga gamit at mabilis na lumakad palayo, iniwan si David na tuluyang nag-iisa.
Tiningnan ko si David habang hinihila siya ng mga awtoridad patungo sa detention area ng airport.
“Thank you for flying with us, David,” huli kong sabi sa kanya nang may ngiti. “Sana ay maging komportable ang pananatili mo sa selda.”
Naglakad ako palabas ng eroplano patungo sa kalayaan at kapayapaan, baon ang katotohanang ang hustisya ay hindi nakukuha sa paglikha ng iskandalo, kundi sa tamang diskarte at matibay na ebidensya.